حرف اول
دومان و چن در زبان ترکی به معنی مه غلیظ میباشد
تا از ابر و مه افکارمان بیرون نیامده باشیم ،فقط به اندازه محدوده اطرافمان دید خواهیم
داشت. ولی اگر از ان بیرون بیاییم تازه به عمق افکارمان،وسعت دیدمان،به دور دستها،
به مناظر زیبا و دوست داشتنی و به ازاد بودن افکارمان پی خواهیم برد.